Tuesday, February 21, 2012

French WWI poster honoring the Serbs





Honor to King Peter of Serbia


Glory and Immortality to his Brave People




*****

If you would like to get in touch with me, Aleksandra,
please feel free to contact me at heroesofserbia@yahoo.com


*****

Wednesday, February 15, 2012

THE SERBIAN ROYAL COUPLE KARAGEORGEVICH AT CEREMONY TO MARK STATEHOOD DAY AND 208th ANNIVERSARY OF THE FIRST SERBIAN UPRISING - February 15, 2012



BELGRADE, 15 February 2012 – Their Royal Highnesses Crown Prince Alexander and Crown Princess Katherine accompanied by Mr. Dusan Babac, member of the Privy Council, Mr. Cedomir Antic, member of the Crown Cabinet and Mr. Darko Spasic, member of the Legal team attended today the ceremony marking the Serbian Statehood Day, which also marks the 208th anniversary of the First Serbian Uprising in Orasac. The ceremony was also attended by HE Mr. Predrag Markovic, Minister of Culture.

The ceremony started with a Holy Liturgy served by His Grace Bishop of Sumadija Jovan and the clergy of the Sumadija Diocese.

Following the Liturgy, a memorial service was held in Maricevica Gully after which HRH Crown Prince Alexander, HE Mr. Predrag Markovic, Minister of Culture and the President of Arandjelovac Municipality laid laurel wreaths on the monument of Karadjordje. As a part of the ceremony speeches were delivered by HRH Crown Prince Alexander, Mr. Predrag Markovic, Minister of Culture and President of Arandjelovac Municipality.

In his speech the Crown Prince emphasized:

“On this holy day, at one of the holiest places of Serbian freedom, I greet you as a host and Karageorge's descendant. Orasac and Oplenac are the symbols of the modern Serbian state and freedom. Earlier in the recent past there were moments when that truth was concealed and another one invented. The untruth travels fast, but the truth is constant and long lasting. The Serbian people have contributed to the foundations of European civilisation not only their heroes, saints and martyrs but also their art, science, ideas and the ideals of their best sons. Europe has already bowed to Serbian culture once. It is up to us if she will continue to do so in the future!"

After the ceremony in Orasac, the Royal Couple attended the celebration of St Patrons Day of the Union of Monarchists that took place in Arandjelovac.

Their Royal Highnesses and members of the Advisory Bodies of the Crown attended a memorial service officiated by His Grace Bishop of Sumadija Jovan in the Church of Saint George at Oplenac. After the ceremony laurel wreaths were placed on the tomb of the Supreme Leader Karadjordje by HRH Crown Prince Alexander and members of the Crown Council.

















*****

If you would like to get in touch with me, Aleksandra,
please feel free to contact me at heroesofserbia@yahoo.com


*****

Exhibition of Serbian Constitutions declared open / "Tanjug" Feb. 15, 2012



*****

Tanjug
Vesti
February 15, 2012


Serbian Parliament Speaker Slavica Djukic-Dejanovic

BELGRADE - Serbian Parliament Speaker Slavica Djukic-Dejanovic opened on Wednesday in the hall of the House of National Assembly the exhibition of Serbian Constitutions, ranging from the Sretenje Constitution (1835) to the Constitution of the Kingdom of Serbia (1903), saying that “our past is an obligation for our future.”

“The written word becomes part of togetherness, and theoreticians are debating whether the letter of the Constitution is the most important for the state. Others will argue that life is more important, that a human being is the most important and that justice is above all," Djukic-Dejanovic said, declaring the exhibition open, which marked the beginning of the central celebration of Serbia's Statehood Day.

According to the Parliament Speaker, love towards nation is the most important. She said that Serbia's rich legal history and tradition show that in the period when these constitutions were adopted, Serbia was spreading liberal messages and words of democracy.

The opening of the exhibition was attended by Serbian President Boris Tadic, Prime Minister Mirko Cvetkovic, ministers, Patriarch of the Serbian Orthodox Church Irinej, tennis player Novak Djokovic, diplomats, Serbian Armed Forces Chief of Staff Ljubisa Dikovic, Commander of the Gendarmerie Bratislav Dikovic, Crown Prince Aleksandar and Princess Katarina Karadjordjevic, President of Republika Srpska Milorad Dodik.

The exhibition comprises original Constitutions of the Principality and Kingdom of Serbia, which were adopted in the period between 1835 and 1903, such as the Constitution of the Principality of Serbia known as the Sretenje Constitution and the 'Turkish Constitution' for the Principality of Serbia (1838).

The Constitution of the Principality of Serbia (1869) and the Constitutions of the Kingdom of Serbia (1888, 1901, and 1903) are also displayed.



http://www.tanjug.rs/news/33122/exhibition-of-serbian-constitutions-declared-open.htm


*****

If you would like to get in touch with me, Aleksandra, please feel free to contact me at heroesofserbia@yahoo.com


*****

Serbia celebrates Statehood Day - February 15, 2012 / "Tanjug"

*****

Tanjug
Vesti
February 15, 2012


Mirko Cvetkovic, Prime Minister of Serbia

TOPOLA - Serbian Prime Minister Mirko Cvetkovic laid on Wednesday laurel wreaths on Oplenac Hill (central Serbia) with high state and military honours, thus paying tribute to Karadjordje, leader of the First Serbian Uprising and the first ruler of restored Serbia.

On behalf of the Serbian government, Cvetkovic laid wreaths at Karadjordje's grave in St George Church on Oplenac Hill.

On that occasion, the prime minister congratulated Serbia's Statehood Day to all citizens, pointing to the importance of Ferbuary 15, which has been celebrated as a national holiday since 2001.

“My address here is aimed at underlining the importance of this holiday, and I am of the opinion that a majority of Serbian citizens, and possibly all of them will gradually accept February 15 as Serbia's Statehood Day," Cvetkovic replied to a journalist's question as to whether he thinks that the majority of Serbian citizens celebrates Sretenje as a national holiday.

Cvetkovic recalled that on February 15, two major historical events took place, the decision on the First Serbian Uprising at Maricevic's gully in Orasac in 1804, and the passage of the Sretenje Constitution in 1835.

"On one side the fight for freedom, and on the other- the constitution. These are two key moments for a country's statehood, and in Serbia's case, these two events happened on the same date. I am of the opinion that it is of immense importance to place much more emphasis on the date,“ Cvetkovic said.

Today we celebrate dignity and self-respect

ORASAC - Serbia's Statehood Day and 208th anniversary of the First Serbian Uprising were marked on Wednesday at Maricevic's gully near Orasac (central Serbia), from where Grand Leader Karadjordje started the fight for the final liberation from the Ottoman Empire.

On behalf of the Serbian government, Minister of Culture, Media and Information Society Predrag Markovic laid wreaths at the site, underlining that on this day, Serbia celebrates dignity and self-respect.

Markovic recalled historical facts related to the fight of Serbian people against Ottoman rule at the beginning of 19th century, and underlined the importance of the Sretenje Constitution that was passed in 1835.

He said that at the moment, Serbia made a decision to be a part of European civilisation.

Markovic said that Serbia reached the decision, although “many in Europe did not think that Serbia should get a modern constitution and parliamentary democracy.”

"At that moment, Serbia demonstrated determination - and that is what we celebrate today,” Markovic.

The minister underlined that the national holiday should help us secure the state whose institutions cherish the values, but that individuals who have and recognize these values play a major role in that.




*****

If you would like to get in touch with me, Aleksandra, please feel free to contact me at heroesofserbia@yahoo.com


*****

Dan državnosti Srbije - February 15, 2012 / Radio-Televizija Srbije (RTS)

RTS
Radio-Televizija Srbije
February 15, 2012

Svečanostima širom zemlje obeležava se Dan državnosti. Centralna manifestacija biće održana u Domu Narodne skupštine gde će predsednik Srbije Boris Tadić uručiti odlikovanja.

Širom Srbije obeležava se Dan državnosti. Premijer Mirko Cvetković položio je na Oplencu lovorov venac i uz visoke državne i vojne počasti odao poštu voždu Karađorđu, vođi Prvog srpskog ustanka i prvom vladaru obnovljene Srbije.

Cvetković je u crkvi Svetog Đorđa, na Karađorđevom grobu, u ime vlade položio venac na kojem piše: "Slavom ovenčanim precima Vlada Republike Srbije".

Premijer je tom prilikom svim građanima čestitao Dan državnosti ukazavši na značaj 15. februara, koji se od 2001. godine slavi kao državni praznik.

Dan državnosti i 208. godišnjica Prvog srpskog ustanka, obeleženi su u Marićevića jaruzi kraj Orašca, odakle je vožd Karđorđe poveo ustanike na oslobođenje od osmanlijske vlasti.

U ime Vlade Srbije venac na spomen obeležje položio je ministar kulture i informacionog društva Predrag Marković, koji je istakao da su dostojanstvo i samopoštovanje ono što mi danas slavimo. Vladika šumadijski Jovan, uz sasluženje sveštenstva šumadijske eparhije, održao je pomen ustanicima iz 1804. godine.

Na centralnoj manifestaci u Domu Narodne skupštine, predsednik Boris Tadić uručiće odlikovanja istaknutim pojedincima i ustanovama za naročite zasluge u oblasti sporta, kulture, bezbednosti, medicine i nauke.

Predsednik je odlikovao 17 zaslužnih pojedinaca i institucija, među kojima tenisera Novaka Đokovića, pozorišnog reditelja Dejana Mijača, teatrologa Jovana Ćirilova, Akcioni tim za lociranje i hapšenje haških begunaca, Srpsko lekarsko društvo, Istraživačku stanicu "Petnica", doktora Miodraga Stojkovića, kao i pojedine pripadnike Žandarmerije, Sektora za vanredne situacije MUP-a i Vojske Srbije.

Na svečanosti će, kako je Tanjugu potvrđeno u Vladi Srbije, osim predsednika Tadića, govoriti Novak Đoković i Jovan Ćirilov.

Centralnu manifestaciju obeležavanja otvoriće predsednica parlamenta Slavica Đukić Dejanović, koja će u holu Doma Narodne skupštine otvoriti izložbu "Ustavi Kneževine i Kraljevine Srbije".

Jedan od eksponata biće i replika Sretenjskog ustava, koja će ostati trajno izložena u parlamentu.

Svečanost u Domu Narodne skupštine će direktno prenositi Radio-televizija Srbije.

Dan državnosti Srbije obeležen je i u Kosovskoj Mitrovici polaganjem venaca na spomenik poginulima u ratu 1999. godine u Kosovsko-mitrovačkom okrugu.
Vence na spomenik položili su predstavnici lokalne samouprave i udruženja boraca.

"Pored toga što danas slavimo Dan državnosti, mi odajemo počast svim Srbima koji su stradali na Kosovu i Metohiji, a koji su svoje živote dali za odbranu teritorijalnog integriteta i suverentiteta Srbije", rekao je predsednik opštine Kosovska Mitrovica Krstimir Pantić.

Slava ustanicima

Dan državnosti Srbije slavi se na Sretenje u znak sećanja na 15. februar 1804. godine kad je u Orašcu počela borba za konačno oslobođenje od petovekovnog ropstva pod Turcima.

Ubrzo posle toga Srbi su ušli u otvoreni rat sa Turskom, čiju su vojsku nekoliko puta potukli. Najveće pobede ustanici su izvojevali kod Ivankovca 1804. godine, na Mišaru i kod Deligrada 1805. godine.


Slom ustanka počeo je 1812. godine pošto su Rusi morali da se povuku zbog Napoleonovog pohoda na Moskvu. Potpisan je Bukureški mir, kojim je bilo predviđeno da Srbija dobije autonomiju i da se Turci vrate u Beograd. Te uslove Srbi nisu hteli da prihvate.

Posle toga turska vojska napala je oslobođenu teritoriju iz tri pravca. Otpor srpskih ustanika slomljen je padom Beograda 7. oktobra 1813. godine.

Iako ugušen Prvi srpski ustanak utro je put za dalju borbu Srba za oslobođenje, koja je nastavljena dve godine kasnije podizanjem Drugog srpskog ustanka u Takovu.

Na Sretenje, 1835. godine, knez Miloš Obrenović proglasio je prvi srpski ustav i jedan od prvih demokratskih ustava u Evropi.

Tvorac jednog od najliberalnijih evropskih ustava tog vremena je Dimitrije Davidović, učeni Srbin iz Austrije i knežev sekretar. U njemu su bile izražene potrebe srpskog društva za emancipacijom, razbijanjem feudalnih ustanova i autokratske vladavine.

Ovaj datum je uzet kao početak stvaranja moderne srpske države i kao nacionalni praznik se slavi od 2001. godine.


http://www.rts.rs/page/stories/sr/story/9/Politika/1045406/Dan+dr%C5%BEavnosti+Srbije.html



*****

If you would like to get in touch with me, Aleksandra, please feel free to contact me at heroesofserbia@yahoo.com


*****

Tuesday, February 14, 2012

Pomen Britanki koja je Srbiji dala srce - Elizabet Ros / "Vesti011" Feb. 14, 2012

*****

Vesti011
Objavljeno dana 14.2.2012.
February 14, 2012



Na Varoškom groblju u Kragujevcu služen pomen povodom 97 godina od smrti doktorke Elizabet Ros, Škotlanđanke koja je umrla od tifusa u kragujevačkoj bolnici 1914, gde je lečila srpske ranjenike u Prvom svetskom ratu.

Elizabet Ros je došla u Srbiju kako bi pomogla u suzbijanju epidemije pegavog tifusa.

Pomenu su prisustvovali ambasador Velike Britanije u Srbiji Majkl Devenport, ambasador Kanade Roman Vaščuk i ambasadorka Australije Helena Stadert.

Pored predstavnika ambasade vence kraj spomenika britanskim humanitarnim radnicama položili su predstavnici Kragujevca, Crvenog krsta Srbije, Srpskog lekarskog društva, Vojske Srbije, Komore medicinskih sestara, Doma zdravlja, Udruženja ratnika od 1912. do 1920. godine i Saveza udruženja boraca narodnooslobodilačkog rata.

Ambasador Devenport je kazao da je zahvalan građanima i gradu Kragujevcu koji čuvaju sećanje na Elizabet Ros i druge članice Škotske ženske bolnice.

Devenport je dodao da se ove godine obeležava 175. godišnjica srpsko-britanskih odnosa, podsećajući da su uspostavljeni upravo u Kragujevcu predajom zvaničnog pisma knezu Milošu Obrenoviću.

“Velika mi je čast da prisustvujem odavanju pošte Elizabet Ros, a humanost koju je pokazalo preko 600 clanova medicinskih misija iz Velike Britanije, Kanade i Australije, kao i drugih zemalja i danas jača prijateljstvo među našim zemljama”, rekao je britanski ambasador.

Prema njegovim rečima, danas iskazujemo divljenje za hrabra dela Elizabet Ros i drugih članica misije koje su pružale nesebičnu pomoć Srbiji u strašnim danima za celu Evropu i sa srpskim kolegama borile se protiv pegavog tifusa iako su znale kojim se opasnostima izlažu.

“Pokazale su nam pravi put, da svako od nas treba da da svoj doprinos u onome u čemu je najbolji”, naveo je Devenport.



http://www.vesti011.com/2012/02/pomen-britanki-koja-je-srbiji-dala-srce/


*****

If you would like to get in touch with me, Aleksandra, please feel free to contact me at heroesofserbia@yahoo.com


*****

Monday, February 13, 2012

Samson Černov - Rus, srpski ratni fotograf


Kod kicoša

Slikom za istinu

Samson Černov bio je rečitiji i bolji predstavnik našeg naroda u svemu od mnogih državnih zvaničnika, ali je u današnjoj Srbiji gotovo zaboravljen

Samson Černov

Ako prelistamo fotografije, razglednice ili ilustracije iz vremena balkanskih i Prvog svetskog rata, s motivima iz Srbije ili srpske vojske, srešćemo imena srpskih ratnih fotografa i ratnih slikara, pre svih Riste Marjanovića, a onda i vojnog sveštenika Riste Šukovića ili Vladimira Becića.

Ređe ćemo sresti ispisano ime Samsona Černova koji je snimio, možda, najviše fotografija, izradio veliki broj umetničkih slika i snimio nekoliko dokumentarnih filmova. Za ime ovog Rusa ponekad se vezuju protivurečni podaci koji nam ne dozvoljavaju da sa sigurnošću celovito sagledamo njegov život, obim i vrednost dela i zasluge koje ima za naš narod.

Pre izvesnog vremena došli smo do intervjua koji je Černov 1918. godine dao novinaru "Njujork tajmsa", u kome se razjašnjavaju najmanje dve nedoumice: kad je Černov rođen i kako je došao u Srbiju.

U tom intervjuu on napominje da je sa sedamnaest godina, kao dobrovoljac, pristupio ruskoj vojsci u Rusko-japanskom ratu. Ako znamo da je ovaj rat počeo u februaru 1904, a okončao se u septembru 1905. godine, možemo da pretpostavimo da je Samson Černov rođen oko 1887. godine.

Na istom mestu Černov izjavljuje da je u Srbiju prispeo kao dvadesetpetogodišnjak, 1912. godine, da bi bio ratni dopisnik ruskih listova "Novoje vremja" (dnevni list) i "Ruskoje slovo" (mesečnik). Po svoj prilici kod nas je stigao iz Pariza, pa pretpostavljamo da je, pre nego što je upućen na Balkan, bio dopisnik ovih ruskih listova iz Francuske. Po podacima kojima je raspolagao šef srpske obaveštajne službe Dragutin Dimitrijević Apis, Černov je u Rusiji imao porodicu, suprugu i decu.

Po frontovima

Na osovu fotografija s fronta zaključujemo da se Černov u Srbiji obreo na samom početku Prvog balkanskog rata. Izgleda da je sklopio ugovor s francuskim izdavačima, te su njegove fotografije objavljene i u pariskom "Ilustrasionu". Nije stigao ni da ode iz Srbije, a već je počeo i Drugi balkanski rat. Snimao je velike napore srpske vojske i naroda, kao i posledice bugarskih zločina.

Osim nesporne fotografske veštine, Černov je imao i drugu, ređu osobinu da svoje fotografije sredi i složi kao priču, te da ih izloži javnosti. Sa 400-500 fotografija iz balkanskih ratova Černov je, u avgustu 1913. godine, priredio izložbu u beogradskom Oficirskom domu (danas je u toj zgradi Studentski kulturni centar). Biće da su to fotografije koje se danas čuvaju u Arhivu Srbije u Beogradu, složene u četiri albuma.

Međutim, izgleda da to nije bila prva izložba ovih fotografija, jer ondašnje beogradske novine pišu da su se u lepotu Černovljevih fotografija uverili i Englezi, što navodi na pomisao da je pre ove priređena i izložba u Londonu. U novembru iste godine, Černov drži predavanje i u Parizu, gde verovatno izlaže neke od svojih snimaka.

U proleće 1914. godine, u Petrogradu, u uglednom hotelu "Astorija", on je pored fotografija, izložio i slike u ulju širine od jednog do dva metra. Černov je svoje fotografije iskoristio kao predloške za velike uljane slike. Miroslav Spalajković, poslanik Srbije u Rusiji, izvestio je vladu: "Većina ovdašnjih boljih umetnika razgledala je ove radove, i našli su da ove slike po svojoj sadržini predstavljaju retku vrednost, a po svom umetničkom uspehu idu uz radove ruskog slikara Vereščagina."

Samson Černov se kao dopisnik iz Srbije pojavio ponovo neposredno posle Sarajevskog atentata. Po otpočinjanju ratnih dejstava u Prvom svetskom ratu, Černov - zajedno s Francuzom Anrijem Barbisom - dobija automobil i vozača da bi mogli uspešnije da obavljaju svoju dužnost.

Međutim, u septembru 1914. godine, Vrhovna komanda srpske vojske priključuje ga filmskoj ekipi Đoke M. Bogdanovića, vlasnika bioskopa "Kasina", koja snima događaje na frontu prema Savi, razrušeni Šabac, prelazak srpske vojske preko Save i dejstva u Sremu, kao i austrijsko razaranje Beograda. Uporedo, Černov i dalje snima fotoaparatom.

Važna izložba

Nije napustio Srbiju ni posle sloma 1915. godine i povlačenja prema Albaniji. Zajedno s vojskom i narodom prošao je albansku golgotu, i na tom putu napravio najdramatičnije snimke bezgranične snežne beline i usamljenih srpskih vojnika koji se bore sa hladnoćom, glađu i neprijateljem.

Sam Nikola Pašić, predsednik srpske vlade, na Krfu je odlučio da Samsona Černova pošalje u Evropu, da tamo pronosi istinu o hrabrosti i patnjama srpske vojske i naroda. Iako je i Rista Marjanović služio istom cilju, Pašić je smatrao da će Francuzima i Englezima biti uverljivija priča koju im donosi neko ko nije Srbin, kao neutralan svedok. Isto tako je kasnije svedočio i dr. Rudolf Arčibald Rajs.

Černov se potrudio da to poverenje i opravda. U Galeriji Kraljevskog instituta u Londonu je, 5. juna 1916. godine, otvorena izložba fotografija i akvarela s motivima iz srpskih ratova od 1912. do 1915. godine. Izložbu je otvorio ruski veliki knez Mihail Mihailović Romanov, stric cara Nikolaja II, a bili su prisutni svi ambasadori savezničkih država. S Krfa je došao i Nikola Pašić.

Autor izložbe, Černov, više od sat i po svedočio je o borbi srpskog naroda za oslobođenje od Turaka i odbrani od Austrijanaca i Nemaca. Preko šest stotina zvanica ćutke je i sa saučešćem odslušalo potresnu priču. Sutradan su sve ugledne engleske novine objavile prikaze izložbe. Novinar "Ivning njuza" prikaz je završio rečima:

"Englezi, ne treba da se plašite tih mračnih boja. Idite da vidite kako se jedan narod sjajno borio i kako se i mi moramo boriti da ne bismo dočekali sudbinu ovog slavnog, herojskog naroda."

Izložba je bila otvorena do avgusta. Poseta je bila velika, a tiraž kataloga, albuma s dvadesetak odabranih fotografija štampanih kao razglednice, morao je da bude doštampavan. Međutim, Černov nije ostao u Londonu.

Već u julu 1916. godine vratio se na Krf. Tamo je učinio poseban gest. Rođen u ruskoj jevrejskoj porodici, poželeo je da Srbima bude još bliži. Izrazio je želju da krštenjem postane pravoslavac. Za krštenog kuma odabrao je generala Božidara Terzića, ministra vojnog, i na krštenju, 16. jula 1916. godine, dobio ime srpskog regenta Aleksandra.

U uniformi kapetana

Tako se okončalo jedno razdoblje u istoriji Srba i životu Samsona Černova. Srpska vojska se na Krfu, Tunisu i Francuskoj oporavila i prešla na Solunski front, gde je sledeće dve godine, zajedno sa saveznicima, uporno tukla Austrijance, Nemce i Bugare. Samson Černov ostao je bez otadžbine, 1917. godine se u Rusiji dogodila revolucija a on, kao pristalica "belih", nije mogao da se vrati kući. Zato je za svoju domovinu odabrao Francusku i primio je francusko državljanstvo.

"Kako Srbi ostavljaju svoje domove"
- fotografija iz Muzeja primenjene umetnosti

Međutim, niti je on zaboravio Srbiju, niti je Pašić zaboravio njega. Pred kraj rata, Pašić šalje Černova u Ameriku. U martu 1918. godine izlaže fotografije i akvarele u Njujorku, u "Grand central palasu". Opet drži predavanja, a 17. marta "Njujork tajms" na celoj strani objavljuje intervju s njim. I opet Černov malo govori o sebi, a mnogo o srpskom narodu kome je neophodna pomoć, o starom srpskom kralju Petru I Karađorđeviću i o hrabroj srpskoj vojsci koja krvari na obroncima makedonskih planina.

Neko vreme se zadržao u Sjedinjenim Američkim Državama. Za sve vreme boravka nosio je uniformu kapetana srpske vojske. Tako ga oslovljavaju u pomenutom intervjuu, a tako beleže i časopisi iz unutrašnjosti, kad ga pominju kao darodavca fotografija za neke biblioteke i društva.

Po završetku rata, aprila 1919. godine, Černov u Parizu drži seriju predavanja o Srbima i njihovoj borbi, baš u vreme kad se vrše pripreme za održavanje mirnovih pregovora između zaraćenih strana. Ovaj ruski fotograf i slikar bio je rečitiji i bolji predstavnik Srba u svetu od mnogih državnih zvaničnika. Ali, izgleda da su ga Srbi zaboravili, kao što su zaboravili i Arčibalda Rajsa.

Nigde se u srpskim istorijama ne pominje Aleksandar Samson Černov, osim ponekad u istoriji srpske fotografije i filma. Zvanično, nije poznato šta se s njim dogodilo posle 1919. godine.


Milorad Jovanović
(Politikin Zabavnik, broj 3069, 2010. godine)




*****

If you would like to get in touch with me, Aleksandra, please feel free to contact me at heroesofserbia@yahoo.com


*****

The Great Retreat of the Serbian Army in the Winter of 1915/1916 - Austrian WWI postcard



*****

If you would like to get in touch with me, Aleksandra,
please feel free to contact me at heroesofserbia@yahoo.com


*****

Thursday, February 2, 2012

Uniforms & Equipment of the Serbian Infantry in WWI - By Peter Kempf




FROM "LANDSHIPS"

By Peter Kempf

Introduction

"At the outset of WW1 the Serbian Army was on the one side both tough and able, and on the other seriously underequipped. The cause for both these conditions was paradoxically the same: the two recent Balkan Wars 1912-13, from which Serbia had emerged as the biggest winner, at the same time the hard fighting had led to losses in weapons, ammo and other equipment, deficencies that there had been no time to make good, when the conflict with Austria-Hungary started in 1914. So the Army that met the invading Austro-Hungarian Armies, was battlehardened. The recent fighting meant that both officers and men had real and recent experience of modern warfare, and had adapted their tactics to this, at the same time that their Austro-Hungarian opponents - in their lack of such experience - had a much more theoretical and formalistic approach to war, something that the Austro-Hungarian soldiers soon had to pay dearly for. Three times the invading Austro-Hungarian armies were repelled, until in late 1915 the Serbs were finally overwhelmed, Serbia was occupied, and the remnants of the Serbian Army started its long trek to the south, finally ending on the island of Corfu, where it was re-organized and re-equipped, and eventually it re-entered the war, being instrumental in driving the Austro-Hungarian and Bulgarian Armies out of much of the Balkans."

On the Uniforms

"Like many European Armies, the Serbian Army had its troops divided into 1st, 2nd and 3rd Line, with 1st Line (or "Ban") units consisting of younger men, and being allotted the best and modern equipment. So in 1914 no infantry regiment had its full complement of weapons. (Many units lacked 10% of their prescribed number of rifles, some 15% or even more.) Only 1st and 2nd Ban units had modern rifles, usually the excellent M1899 7mm Mauser, carried with the standard M1895 big leather German ammunition pouches, while 3rd Ban were given older large calibre russian rifles. (Many units even lacked these pouches, and the soldiers had to carry their ammo in their pockets. The leather equipment was for the most part brown.) Only 1st and 2nd Ban units were given machine guns: Maxim type, but not more than 4 guns per regiment.

"The standard uniform of the Serbian Army was the M1908, made from thin, airy grey-green cloth. (The colour could vary, though. Sometimes it was more grey than green.) The branch-colour was shown on the standing collar, red for the infantry. When the M1908 greatcoat was not used, it was often carried in a rolled up form (see the picture on the left). The trousers were loose, tight from the knee, worn either with black or brown marching boots, or with the traditional woolen socks with the also traditional serb opanci moccassin-style shoes (see photos below). This uniform was introduced from 1912, but by the outbreak of the war only 1st Ban units had got it. The 2nd Ban wore a mixture of pre-1912 coloured uniform and often a 1912 cap and greatcoat: the old coloured uniform included a single-breasted, dark blue tunic, double-breasted for officers. Units of the 3rd Ban often got no uniforms at all, but fought in their civilian clothing. On the head the traditional serb sajkaca cap was worn, and often this was the only uniform item that the men in the 3rd Ban got. The back pack was of a rucksack variety and pretty light, giving the Infantry men a standard load of only some 12-15kg, copmpared with, say the Austro-Hungarian 25kg per man, which of course increased the mobility of the Serb fighters. Water Bottles were either in the form of standard army issue items, but private items was also usual. A slung bread bag in lightbrown cloth completed the outfit.

"After the evacuation to Corfu the Army was completely re-equipped from Allied stocks, using both French horizon blue and British khaki uniforms, French weapons and the Adrian helmet bearing an embossed Serbian double-headed eagle."

(Thanks to Joseph Fullerton for his help with this article!)







*****

If you would like to get in touch with me, Aleksandra, please feel free to contact me at heroesofserbia@yahoo.com


*****